Niebezpieczne dwoinki

Zakażenia pneumokokami najczęściej nie wywołują żadnych objawów – nie wiemy nawet, że jesteśmy nosicielami tych bakterii. Dwoinki mogą jednak zaatakować z opóźnieniem, np. w czasie pogrypowego osłabienia. Ich nosicielami jest 5-10% zdrowych dorosłych i 20-60 % zdrowych dzieci. To bardzo wysoki poziom. Bakterie najczęściej domowią się w jamie nosowej i gardle. Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub poprzez bezpośredni kontakt. Z powodu infekcji pneumokokowych co roku na świecie umiera ok. 1,6 mln osób. Dlatego też WHO umieściła je, obok malarii, na pierwszym miejscu listy chorób zakaźnych, których zwalczaniu oraz zapobieganiu należy nadać priorytet. Pneumokoki najbardziej zagrażają ludziom po 65. roku życia, przewlekle chorym oraz dzieciom do drugiego roku życia. Bakterie wywołują infekcje, które mogą prowadzić do: zapalenia zatok, zapalenia ucha środkowego, zapalenia płuc, zapalenia spojówek, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, sepsy, zapalenia płuc z bakteriemią czy zapalenia otrzewnej. Choroby wywołane przez pneumokoki leczy się antybiotykami, ale nie jest to takie proste. Powszechne stosowanie tych środków spowodowało, że w ostatnich dwóch dekadach pojawiło się coraz więcej bakterii na nie odpornych. Dlatego za najlepszą metodę walki z infekcjami dwoinki uważa się szczepienia. Są one zalecane przez WHO oraz Głównego Inspektora Sanitarnego.

Źródło: Margit Kossobudzka, Pneumokoki, czyli groźne dwoinki, „Gazeta Wyborcza”, 24 lutego 2010 r.

„Farmacja i Ja”, luty 2010