Zastosowanie denosumabu w prewencji złamań kości w osteoporozie

Denosumab jest ludzkim przeciwciałem monoklinalnym, wiążącym się z cytokinami RANKL (ang. receptor activator of nuclear factor-kappa B ligand), w konsekwencji powodującym zahamowanie wzrostu i aktywności osteoklastów, obniżenie resorpcji kostnej i zwiększenie gęstości kości. Dlatego zastosowanie denosumabu w terapii osteoporozy może stanowić istotny postęp terapeutyczny. W badaniu klinicznym wzięło udział blisko 8 tys. chorujących na osteoporozę kobiet w wieku 60-90 lat. Podawano im podskórną dawkę denosumabu lub placebo (60 mg) co 6 miesięcy przez 3 lata. Stwierdzono obniżenie przypadków nowych złamań w obrębie kręgosłupa z 7,2% w grupie otrzymującej placebo do 2,3% w grupie otrzymującej denosumab. Zastosowanie przeciwciała monoklinalnego spowodowało istotne statystycznie zmniejszenie ryzyka innych złamań z 8,0% w grupie placebo do 6,5% w grupie denosumabu. Nie zaobserwowano działań niepożądanych związanych ze stosowaniem terapii. Wyniki badania wskazują, że zastosowanie denosumabu co pół roku w okresie 3 lat wpływa na zmniejszenie ryzyka występowania złamań u kobiet chorujących na osteoporozę.

N Engl J Med, 2009 Aug 20, 361(8): 756-65. Denosumab for prevention of fractures in postmenopausal women with osteoporosis.

„Farmacja i ja”, październik 2009