Niechciane jo-jo

Jeżeli po kuracji odchudzającej powrócimy do starego sposobu odżywiania, przytyjemy znowu. Słowem: dopadnie nas efekt jo-jo. A ten jest bardziej niebezpieczny niż wyższa, ale stabilna, waga ciała.

Komórki tłuszczowe tworzą się już w dzieciństwie, a ich liczba nie zmniejsza się przez całe życie. Rygorystyczna dieta tylko je odchudza. Dlatego, gdy po kuracji, powrócimy do starych nawyków żywieniowych zaczną nadymać się niczym baloniki...

Jo-jo można powstrzymać!

Oto kilka rad, jak zapobiegać niekorzystnym spadkom i wzrostom masy ciała.

• Nie odchudzajmy się za pomocą głodówek i diet bardzo niskokalorycznych. W czasie takich kuracji nasza przemiana materii zwalnia, przystosowując się do zastosowanej kuracji. Gdy zaczniemy jeść więcej - przytyjemy.
• Gdy mniej jemy, wtedy nie tyle spalamy tłuszcz, ile zmniejszamy masę mięśniową (z niej organizm czerpie zapasową energię). Jej ubytkowi zapobiega aktywność fizyczna. Pamiętajmy więc, że odchudzanie bez ćwiczeń nie ma sensu.
• Gdy strzałka wagi osiągnie już wymarzoną przez nas wartość, nie wracajmy do starych błędów żywieniowych. Nadal uważajmy, co i kiedy jemy. Jeżeli pozwoliłyśmy sobie na większą liczbę kalorii, dłużej i intensywniej ćwiczmy.
• Jeśli odchudzałyśmy się pod kontrolą lekarza lub dietetyka, nie czekajmy aż waga ponownie będzie niebezpiecznie rosnąć. Zwróćmy się do niego po pomoc, gdy tylko widzimy, że sprawa wymyka się spod kontroli.
• Nie zapominajmy o roli błonnika. Błonnik to ta część rośliny, której ludzki przewód pokarmowy nie trawi i która przechodzi przez niego w prawie niezmienionej formie. Pęcznieje w jelitach i sprawia, że dłużej jesteśmy syte. W przewodzie pokarmowym tworzy także trudno przepuszczalną błonę, co zmniejsza szybkie wchłanianie cukrów. Produktami bogatymi w błonnik są: pełnoziarnisty chleb, niełuskany ryż, warzywa (marchew, brokuły, kalafiory, kapusta, fasola), owoce (pomarańcze, jabłka).

Nasze błędy żywieniowe sprzyjające efektowi jo-jo

1. Wydaje nam się, że jemy mniej, niż jemy w rzeczywistości. A dzieje się tak, gdyż na posiłki patrzymy pod kątem ilości, a nie jakości. Tu zjemy, tu przekąsimy, tu podgryziemy. Niby nie jemy żadnego dużego posiłku (więc czujemy się rozgrzeszeni), ale zapominamy o tym, że nieustannie pojadamy.
2. Jemy za mało warzyw. A wtedy niedobory wyrównujemy jedząc posiłki wysokokaloryczne. Spójrzmy na talerz ze swoim obiadem: jaką jego część stanowi surówka bądź warzywa gotowane na parze?
3. Idziemy na zakupy wtedy, kiedy jesteśmy głodni. Mózg wysyła wtedy sygnały „Jeść, jeść. Kup to, i to, i to, i jeszcze to!". Najczęściej wkładamy wtedy do koszyka tuczące produkty, z których część zjadamy od razu po wyjściu ze sklepu.
4. Robimy zapasy żywności. Czekolada, ciasteczka, chipsy, lody w zamrażalniku, soki - niby na wypadek niespodziewanych gości lub niespodziewanego stresu? Błąd.
5. Stres zabijamy jedzeniem. Ale jeżeli zdenerwowanie lub smutek zdarzają się często, to szybko wpadamy w błędne koło: jemy, bo jest nam źle - od podjadania przytyjemy - a skoro przytyjemy, będzie nam źle - a gdy będzie nam źle, będziemy jadły jeszcze więcej...
6. Zimą zamieniamy się w kanapowego leniwca. Leżymy, przegryzamy i tyjemy, bo się nie ruszamy. Popełniamy błąd. Jeśli nie lubimy lub z jakichkolwiek innych względów nie możemy ćwiczyć, wybierz my formę aktywności, jaką jest codzienny, co najmniej półgodzinny, spacer szybkim krokiem.

(am)

„Farmacja i Ja”, październik 2008