Ekostres, czyli zaufać sobie

Medytacja zmniejsza napięcie mięśni

Jedyna pewna rzecz to zmiana

Zmiana niesie ze sobą zdarzenia planowane lub będące całkowitym zaskoczeniem. Jak znaleźć właściwą drogę, gdy samemu jest się w ferworze zmian i...

Naświetlanie w Skandynawii

Czy wiesz, że w krajach skandynawskich w okresie zimowym jest zalecane korzystanie z solariów? Ma to zapobiegać objawom depresji wynikających z braku światła dziennego.

Słowa, które ranią, słowa, które leczą

Tak jak wirusy i bakterie mogą wywołać infekcje ciała, tak ludzkie słowa mogą wywołać chorobę duszy. Zatruwają cały organizm, powodują, że czujemy...

Znaczki „eko”, „organic”, „bio” przyczepiliśmy już do żywności, ubrań, mebli, kosmetyków,  samochodów, czyli większości otaczających nas przedmiotów. Zdaje się, że w czasach Greenpeace’u przyszła chwila na ekoseks, ekostres etc.

Mogłoby się wydawać, że nie ma nic bardziej znajomego i oczywistego jak stres. A jednak moje obserwacje podczas rozmów, szkoleń, pracy, a także własnego życia pokazują, jak mało czasu poświęcamy na zapobieganie gromadzeniu się w nas pokładów trudnych emocji. Warsztaty, na których przekazujemy uczestnikom metody radzenia sobie ze stresem i emocjami innych, uwidaczniają, jak wiele musimy się dowiedzieć o sobie. Nie zrażajmy się tym ogromem pracy, jaki trzeba włożyć w zrozumienie własnych reakcji, a raczej zatrzymajmy się na chwilę i przy filiżance ulubionej kawy spróbujmy się uwolnić od stresu.

Czym jest stres

Stres jest naturalną, nieuniknioną częścią życia, normalną reakcją biologiczną organizmu. Brak reakcji stresowej oznacza brak życia.  Jest to odpowiedź na codzienne wyzwania i życiowe zmiany zarówno negatywne, jak i pozytywne. Stresuje nas ślub lub pierwszy dzień szkoły dziecka (zdarzenia pozytywne) i utrata pracy (zdarzenie negatywne).

Psychologowie zgodnie twierdzą, że udane życie w dużym stopniu zależy od umiejętności radzenia sobie ze stresem. To nie stres jest niebezpieczny, ale to, jak na niego reagujemy. Optymalny poziom stresu daje nam równowagę, jest dla nas ekologiczny. Niski poziom odczuwania stresu powoduje spadek motywacji, apatię, znudzenie. Zbyt wysoki bywa niszczący, utrudnia koncentrację, daje fizyczne zmęczenie, negatywne myślenie, obniżony nastrój, a nawet poczucie braku dokonań w życiu zawodowym lub spełnienia w osobistym.

Ten silnie destrukcyjny stres dopada również osoby młode, na początku dorosłego życia lub pracy zawodowej. Osoby przystępujące do pracy z wysoko idealistycznymi oczekiwaniami znacznie szybciej ulegają negatywnemu oddziaływaniu stresu i gorzej radzą sobie z jego objawami.

Jesteś doskonały taki, jaki jesteś

Wiele osób pracę z emocjami postrzega jako zmianę siebie, tymczasem to nie o to chodzi. Cel pracy ze stresem jest inny. Jest eko. Polega raczej na zmianie myślenia o nim. Każdy z nas jest kombinacją ciała, uczuć, emocji, inteligencji i tego, jak został wychowany, jakie dostał doświadczenia od życia. Te wszystkie części nas są naszym indywidualnym potencjałem, wyjątkowym, prowadzącym nas w życiu i uzupełniającym życie otaczających nas ludzi. Poznanie swojego potencjału, zrozumienie swoich cech oraz tego, jak postrzegają nas inni, jest pierwszym i podstawowym krokiem do radzenia sobie ze  stresem. Tak, skupmy się najpierw na sobie. Zadajmy sobie pytania: Jak odczuwamy stres? Czy jesteśmy w stanie określić, kiedy stresująca sytuacja motywuje nas do działania? Kiedy zaczyna nas spalać? Kiedy odbiera siły? Jakie emocje towarzyszą nam w tych chwilach? Złościmy się, dopada nas smutek, płyną nam łzy, trzaskamy drzwiami? Jeżeli nie potrafimy sami odpowiedzieć, zapytajmy znajomych lub rodzinę, jak postrzegają nasze zachowania. Nie tłumaczmy się, nie szukajmy usprawiedliwień dla swoich nie zawsze zadowalających działań, przyjmijmy to, co usłyszymy i przeanalizujmy. Gdy  poznamy swoje zachowania i uświadomimy je sobie, to dopiero wtedy możemy rozpocząć pracę nad umiejętnością radzenia sobie z trudnymi emocjami.

Spróbuj sam ocenić, gdzie jesteś

Podobnie jak przy analizie reakcji na stres, warto obserwować własne zachowania, by dowiedzieć się, jaką mamy kondycję psychiczną. Jeżeli zauważasz większość lub wiele poniższych objawów, może to być sygnał, że trzeba się zatrzymać i zadbać o swoją duchowo-emocjonalną stronę. Objawami stresu często są:

• wzrost aktywności systemu nerwowego, wzrost ciśnienia krwi,
• bóle głowy, pleców, żołądka,
• poczucie smutku,
• irytacja, lęk lub rozczarowanie życiem i sobą,
• sięganie po drinka do poduszki lub palenie,
• unikanie kontaktu z ludźmi, a te, które się utrzymuje, np. w pracy, są bardzo męczące,
• zapominanie lub problemy z koncentracją.

Oparcie w sobie

Zdarzają się sytuacje w życiu, gdy  spraw, decyzji, odpowiedzialności jest tak dużo, że zaczynają nas przytłaczać. Często ktoś mówi w takiej chwili, że ma ochotę trzasnąć drzwiami i nie wracać. Zaczynamy szukać oparcia w różnych osobach, coraz częściej w sieci, pośród wirtualnych znajomych. Nie ma nic negatywnego w szukaniu wsparcia, ale gdy nie obarczamy drugiego człowieka nadmiarem emocji. Przyjaciele, partner życiowy, rodzina wspierają nas w trudnych momentach – i świetnie. Nie zapominajmy jednak o budowaniu siły w samym sobie. Oto moja recepta na stres, którą chętnie przekazuję innym: najważniejsze jest budowanie własnego, solidnego fundamentu. Jeżeli poczujemy, że możemy na sobie polegać, gdy zdamy sobie sprawę ze swoich mocnych i słabych stron, to owszem, nie odpędzimy burzy lub wręcz życiowego tornada, ale wytworzymy w sobie poczucie i siłę, by samodzielnie się odbudować. Składa się na to kilka rzeczy, ale chyba najważniejsza jest świadomość własnego ciała.

Ciało

Poczucie własnej wartości, poleganie na sobie, obdarzanie siebie zaufaniem, niezależność myślenia pozwalają nam kierować swoim życiem. Oparcie w sobie wzbogacone akceptacją swojego ciała ze wszystkimi zaletami i wadami doda nam sprawczej siły do stawiania czoła przeciwnościom losu. Emocje łączą duszę z ciałem i trzeba je wzmacniać, pielęgnować, rozwijać.

Artykuł rozpoczęliśmy ekostresem, więc zakończymy ekologicznymi metodami redukowania stresu.

Medytacja

Kto jej nie spróbował choć w najprostszym wymiarze treningu oddechu, nie poczuje, jak trudno jest skoncentrować myśli na jednej relaksującej czynności. Pamiętam warsztaty redukowania stresu. Uczestnicy wygodnie leżeli przy relaksującej muzyce i zapachu delikatnego kadzidła. Mieli zadanie odprężyć się, skupić na oddechu, przestać słyszeć otoczenie. I... ktoś sapał, ktoś parskał śmiechem, ktoś się wiercił i już po ćwiczeniu z zaskoczeniem  doszli do wniosku, jakie to trudne zadanie – wyciszyć się. Gorąco zachęcam do medytacji, gdyż jestem przekonana o jej skuteczności. Trzeba mieć tylko dużo cierpliwości i wytrwałości. Jedne osoby szybko się nauczą medytować, inne wolniej. Najprostszą techniką medytacji jest oddech. Należy skoncentrować się na każdym wdechu i wydechu, by był dokładny i coraz spokojniejszy. Medytacja pozwala zmniejszyć napięcie mięśni, eliminuje nieprzyjemne myśli, pomaga się skoncentrować, zmniejsza irytację i ból głowy wywołany napięciem.
Gdy zdobędziemy już świadomość siły, jaką mamy w sobie, poczucie własnej wartości, motywację do działania i podejmowania decyzji oraz będziemy w pełni kierować swoim życiem, zyskamy odporność na negatywne emocje innych ludzi. Nie zabiorą nam one uśmiechu i siły do stawiania czoła codziennym trudnościom.

Dominika Szaflarska

trener, manager ds. rozwoju, Pracownia HR

"Farmacja i Ja", wrzesień 2010