Pracownik z agencji

Co zrobić, gdy niezbędny pracownik przebywa na przedłużającym się zwolnieniu? Albo gdy potrzebny nam jest specjalista z innej branży? Warto zatrudnić pracownika tymczasowego.

Leasing (wynajmowanie, wypożyczanie) pracowników największą popularność zdobył w firmach, które mają do czynienia z sezonowością produkcji lub świadczonych usług. Choć w aptece trudno mówić o sezonowości sensu stricte, niemniej jednak i tutaj mogą się zdarzyć okresy, kiedy wsparcie z zewnątrz to jedyny sposób załatania personalnej luki.

Czyj pracownik?

Pracowników można wypożyczyć w agencjach pracy tymczasowej. Agencja taka formalnie zatrudnia pracownika tymczasowego i to z nią pracownik podpisuje umowę o pracę. Firma docelowa leasinguje jedynie pracownika od agencji na warunkach określonych w odrębnej umowie.

Czyja odpowiedzialność?

Nie oznacza to jednak, że na korzystającej z pracy firmie nie ciąży żadna odpowiedzialność. Weźmy następujący przykład: pracownik tymczasowy podpisuje z agencją umowę zlecenie, a w firmie docelowej świadczy pracę w stałych godzinach i pod stałym nadzorem innego pracownika. Takie rozwiązanie jest bezprawne (właściwa byłaby umowa na czas określony lub na czas wykonania określonego zadania) i to właśnie korzystająca z pracy firma, a nie agencja pracy tymczasowej, będzie musiała tłumaczyć się przed sądem pracy z trybu, w jakim korzysta z pracy pracownika tymczasowego.

Szef firmy musi ponadto zapewnić równość praw pracowników tymczasowych i własnych. Dotyczy to nie tylko korzystania z urządzeń socjalnych, ale również... z urlopu. Pracownikowi tymczasowemu przysługuje on w takim samym wymiarze jak innym pracownikom firmy: dwa dni za każdy przepracowany miesiąc.

Na tydzień, miesiąc, rok?

W czasach prosperity, gdy praca czekała na pracownika, wielu właścicieli aptek z trudem zapewne mogło sobie wyobrazić, by za pośrednictwem agencji zatrudniać kogoś innego niż osoby sprzątające. Jednak wraz z odwracającym się trendem gospodarczym może się okazać, że w agencjach pracy tymczasowej pojawią się oferty pracowników o wyższych kwalifikacjach i ambicjach. Czy jednak te wyższe aspiracje potencjalnych oferentów da się pogodzić z narzucanymi przez ustawę krótkimi terminami zatrudnienia?

Rzeczywiście, według zmian do ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (regulacje wprowadzone od 1 stycznia 2004 r.) limit świadczenia pracy na rzecz jednej firmy to jeden rok w okresie obejmującym kolejnych 36 miesięcy. Od zasady tej obowiązuje jednak pewien pojedynczy, ale istotny wyjątek: limit jednego roku nie dotyczy pracownika leasingowego, który wykonuje obowiązki nieobecnego etatowego pracownika firmy, np. przebywającego na urlopie wychowawczym. Wówczas okres zatrudnienia pracownika tymczasowego może wynosić 36 miesięcy.

Koszty leasingu

Korzystanie z usług agencji pracy tymczasowej zwalnia firmę z obciążeń związanych z zatrudnieniem pracownika na umowę o pracę: chociażby kosztów odpraw oraz tych związanych z okresem wypowiedzenia. Po stronie kosztów leasingu trzeba jednak uwzględnić wynagrodzenie agencji, czyli stosowną (najczęściej kilkunastoprocentową) marżę naliczaną od wysokości wynagrodzenia pracownika. Z dodatkowymi wydatkami może wiązać się również rekrutacja i selekcja pracowników. Oczywiście wysokość wszelkich opłat zawsze można i warto negocjować.

Zalety i wady zatrudnienia pracownika tymczasowego:

Zalety:

• konkretna płaca odpowiada konkretnej liczbie przepracowanych godzin;
• nie trzeba płacić nadgodzin pracownikom etatowym;
• nie ma kosztów odpraw i okresów wypowiedzenia;
• procedury naboru przeniesione są na firmę zewnętrzną;
• odpowiedzialność materialną za ewentualne szkody wyrządzone przez pracownika tymczasowego ponosi agencja.

Wady:

• mniejsza lojalność;
• konieczność zapewnienia podobnych praw pracowniczych jak w przypadku pracowników stałych (np. urlopy);
• niemałe koszty leasingu (prowizja agencji).

Autor: Magdalena Adamska,

autorka tekstów ekonomicznych, publikowała m.in. w „Rzeczpospolitej", „Pulsie Biznesu", „Życiu Warszawy", „Home & Market", „Gazecie MSP", „Nowym Rynku"

„Farmacja i Ja”, grudzień 2008