Co z tym grejpfrutem?

Podczas stosowania których leków należy szczególnie uwrażliwić pacjenta na unikanie soku z grejpfruta?

Interakcje występujące między niektórymi lekami a sokiem z grejpfruta odkryto  przypadkowo pod koniec lat 80. Okazało się, że znajdujące się w grejpfrucie furanokumaryny zmniejszają aktywność cytochromu P-450 izoenzymu 3A4 w jelicie. Powoduje to zmniejszenie pierwotnego metabolizmu wielu leków, a tym samym prowadzi do wzrostu ich stężenia we krwi, a w rezultacie do zatruć. Rodzina enzymów cytochromu P450 nazywana jest często „drugim układem odpornościowym człowieka”, gdyż swoją aktywnością chroni go przed toksycznymi substancjami z zewnątrz (trucizny, jady, toksyny, leki).

Owoc grejpfruta oraz sok z niego wyłączają ten mechanizm obronny. Interakcje soku grejpfrutowego z lekami kilkukrotnie doprowadziły już do śmierci pacjentów, dlatego między innymi w Ameryce Północnej lekarze mają obowiązek poinformowania chorego o tych niebezpieczeństwach. W Polsce zadanie to spoczywa na farmaceutach, którzy powinni udzielić pełnej informacji o niebezpieczeństwach wynikających ze stosowania konkretnych leków.

Zdecydowanie najniebezpieczniejsze jest połączenie soku z grejpfruta z benzodiazepinami (np. 3-krotny wzrost stężenia diazepamu). Szczególną ostrożność powinni zachować także pacjenci stosujący sertalinę, statyny, losartan, werapamil, amiodaron, karwedilol, tramadol lub karbamazepinę. Przy stosowaniu powyższych leków trzeba odstawić sok z grejpfruta lub spożywać go po 3 godzinach od zażycia leków. Absolutnie przeciwwskazane jest popijanie jakichkolwiek leków sokiem z tego owocu.

mgr farmacji Łukasz Waligórski

„Farmacja i Ja" listopad 2011