Gdy pacjent chce wybielić zęby

Jak pokonać blizny?

Co można poradzić pacjentowi, aby zmniejszyć blizny? Jakie preparaty i ich składniki naturalne przyspieszają regenerację skóry i zapobiegają...

Naświetlanie w Skandynawii

Czy wiesz, że w krajach skandynawskich w okresie zimowym jest zalecane korzystanie z solariów? Ma to zapobiegać objawom depresji wynikających z braku światła dziennego.

Wykrycie polipragmazji

W styczniowym numerze „Farmacji i Ja” mgr farmacji Łukasz Waligórski odpowiedział na pytanie, w jakim stopniu w warunkach aptecznych możliwe jest...

Białe, szare lub żółte – to, jaki mamy kolor zębów, zależy od genów. Zęby ciemnieją też z wiekiem i szybkość tego procesu również uwarunkowana jest genetycznie. Istotna jest także higiena jamy ustnej: nagromadzenie osadów płytki nazębnej i kamienia. Proces przebarwiania zębów przyspiesza również: picie kawy, herbaty, czerwonego wina, palenie, spożywanie żywności zawierającej barwniki oraz przyjmowanie w dzieciństwie antybiotyków, zwłaszcza z grupy tetracyklin.

Pasty, paski, żele

Najpopularniejszym i najprostszym w użyciu środkiem wybielającym są pasty do zębów. Pasty te często zawierają substancje ścierne (uwodniona krzemionka), aktywne mikrogranulki, mechanicznie lub chemicznie usuwające osad z powierzchni szkliwa. Uzupełnieniem past do zębów są specjalne szczoteczki, a także płyny do płukania jamy ustnej. Do wybielania zębów można stosować także paski wybielające (np. Blend-a-med. Whitestrips). Są one pokryte  żelem zawierającym nadtlenek wodoru lub nadtlenek karbamidu. Po przyklejeniu żel uwalnia aktywny tlen, który dociera do przebarwień i utlenia je, co prowadzi do powstania bezbarwnych związków. Paski przykleja się dwa razy dziennie na pół godziny na górne i dolne zęby (lecz nie na całym łuku zębowym). Terapia przewidziana jest na 7 dni i dzięki niej można rozjaśnić zęby o 2-3 tony. Po zabiegu może pojawić się nadwrażliwość zębów.

Działanie podobne do pasków mają żele wybielające (np. BlanX Med White Maker). Zawierają te same substancje aktywne, lecz nakłada się je bezpośrednio na powierzchnię zębów. Preparaty stosuje się 2-3 razy dziennie przez 7-14 dni. Do niektórych żeli dodawane są nakładki na zęby, tzw. aplikatury (np. Biała Perła). Aby zmiękczyć nakładki, rozgrzewa się je w gorącej wodzie, a następnie umieszcza w ustach, dopasowując do zębów. Po wyprofilowaniu nakłada się żel w ich wewnętrznej części i umieszcza na zębach (na 10-30 minut). Proces można powtarzać trzy razy dziennie (nie częściej). Efekt wybielenia uzyskuje się po 14-21 dniach. Podobnie jak w przypadku pasków może pojawić się nadwrażliwość zębów lub podrażnienie dziąseł.

O tym trzeba pamiętać!

Osoby cierpiące na nadwrażliwość zębów przed samodzielnym wybielaniem powinny skonsultować się ze stomatologiem.

Przez 48-72 godzin po wybielaniu należy stosować tzw. białą dietę, czyli unikać napojów i potraw mogących zabarwić szkliwo (kawa, herbata, czerwone wino, jagody, buraki, coca-cola itp.). Nie powinno się również palić tytoniu.

Zęby martwe (leczone kanałowo) nie są podatne na wymienione metody wybielania. Może to zrobić jedynie specjalista. Wybielaniu nie poddają się plomby i korony.

Przeciwwskazaniem do wybielania jest ciąża i karmienie piersią. Także dzieci poniżej 12. roku życia, osoby z chorobami dziąseł lub szkliwa oraz uczulone na składniki preparatów nie powinny poddawać się takiemu zabiegowi.

Powtórny zabieg wybielania w zależności od zastosowanej metody potrzebny będzie po 6 miesiącach lub – w niektórych przypadkach – dopiero po roku, dwóch latach.

Aby spowolnić proces przebarwiania, warto używać past wybielających. Przy zakupie pasty wybielającej należy zwrócić uwagę na podany na opakowaniu wskaźnik ścieralności RDA, który nie powinien przekraczać 200 (wyższy może doprowadzić do uszkodzeń szkliwa).

„Farmacja i Ja”, luty 2010