Hemoroidy. Wstydliwy problem twoich pacjentów

Hemoroidy, nazywane często żylakami odbytu, to rozszerzone naczynia żylne, pojawiające się wewnątrz lub na zewnątrz odbytu. Przyczyną ich powstawania jest m.in. siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej. Duże znaczenie ma także nieprawidłowe odżywianie (dieta uboga w błonnik) i wynikające z tego nieregularne wypróżnienia. Czasem hemoroidy są przykrym efektem ubocznym ciąży i porodu. Najczęściej spotykanymi objawami sugerującymi chorobę hemoroidalną są świąd i pieczenie okolic odbytu, uczucie niecałkowitego wypróżnienia i wilgotności okolic odbytu. Ważnym objawem są także krwawienia z odbytu. W zaawansowanych stadiach choroby może pojawić się wypadanie guzków z odbytu.

Rola farmaceuty we wczesnych etapach choroby polega na zaproponowaniu pacjentowi leczenia farmakologicznego, które może zatrzymać rozwój choroby, a nawet doprowadzić do wyleczenia, bez interwencji lekarza. Terapię należy rozpocząć od dokładnej rozmowy o szczegółowych objawach. Pomaga to w doradzeniu odpowiedniej postaci leku. Maści, żele, kremy sprawdzą się w przypadku hemoroidów zewnętrznych, czopki i maści z aplikatorem u pacjentów z guzkami wewnętrznymi. Preparaty do leczenia miejscowego zawierają środki przeciwbólowe (lidokainę, anestezynę), przeciwzapalne i przeciwświądowe (tlenek cynku, steroidy) i ściągające (tlenek bizmutu, tanina). Część wzbogacona jest o wyciągi ziołowe, np. z kasztanowca zawierającego eskulinę, która uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne. Dostępne są także preparaty z zawiesiną kultury bakteryjnej Escherichia coli, które zwiększają odporność chorych miejsc na zakażenia bakteryjne.

Uzupełnieniem leczenia są doustne preparaty zawierające związki flawonoidowe uszczelniające i obniżające kruchość naczyń krwionośnych oraz działające przeciwzapalnie (wyciągi z kasztanowca, diosmina). Jeśli leczenie farmakologiczne nie przynosi spodziewanej ulgi a problem narasta, należy doradzić pacjentowi konsultację z lekarzem proktologiem.

Hemoroidy, nazywane często żylakami odbytu, to rozszerzone naczynia żylne, pojawiające się wewnątrz lub na zewnątrz odbytu. Przyczyną ich powstawania jest m.in. siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej. Duże znaczenie ma także nieprawidłowe odżywianie (dieta uboga w błonnik) i wynikające z tego nieregularne wypróżnienia. Czasem hemoroidy są przykrym efektem ubocznym ciąży i porodu. Najczęściej spotykanymi objawami sugerującymi chorobę hemoroidalną są świąd i pieczenie okolic odbytu, uczucie niecałkowitego wypróżnienia i wilgotności okolic odbytu. Ważnym objawem są także krwawienia z odbytu. W zaawansowanych stadiach choroby może pojawić się wypadanie guzków z odbytu.

Rola farmaceuty we wczesnych etapach choroby polega na zaproponowaniu pacjentowi leczenia farmakologicznego, które może zatrzymać rozwój choroby, a nawet doprowadzić do wyleczenia, bez interwencji lekarza. Terapię należy rozpocząć od dokładnej rozmowy o szczegółowych objawach. Pomaga to w doradzeniu odpowiedniej postaci leku. Maści, żele, kremy sprawdzą się w przypadku hemoroidów zewnętrznych, czopki i maści z aplikatorem u pacjentów z guzkami wewnętrznymi. Preparaty do leczenia miejscowego zawierają środki przeciwbólowe (lidokainę, anestezynę), przeciwzapalne i przeciwświądowe (tlenek cynku, steroidy) i ściągające (tlenek bizmutu, tanina). Część wzbogacona jest o wyciągi ziołowe, np. z kasztanowca zawierającego eskulinę, która uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne. Dostępne są także preparaty z zawiesiną kultury bakteryjnej Escherichia coli, które zwiększają odporność chorych miejsc na zakażenia bakteryjne.

Uzupełnieniem leczenia są doustne preparaty zawierające związki flawonoidowe uszczelniające i obniżające kruchość naczyń krwionośnych oraz działające przeciwzapalnie (wyciągi z kasztanowca, diosmina). Jeśli leczenie farmakologiczne nie przynosi spodziewanej ulgi a problem narasta, należy doradzić pacjentowi konsultację z lekarzem proktologiem.

Ważne zasady

• ruch i ćwiczenia – umiarkowane, systematyczne;
• dieta bogata w błonnik – ułatwiająca wypróżnienia, w menu powinny znaleźć się m.in. warzywa strączkowe, orzechy, ziarna zbóż, kasze, pełnoziarniste pieczywo;
• odpowiednia ilość płynów – należy pić 2-3 litry dziennie, najlepiej wody. Warto unikać kawy, herbaty, alkoholu;
• zdrowotne kąpiele tzw. nasiadówki o tem peraturze 40 st. C z dodatkiem naparu z kory dębu lub rumianku. Nasiadówka powinna trwać 15-20 minut;
• zimne okłady – złagodzą nieprzyjemne swędzenie;
• bawełniana bielizna – bez sztucznych dodatków, nie podrażnia;
• dbanie o higienę – używanie specjalnych płynów do mycia z wyciągami z nagietka lub rumianku i delikatny papier toaletowy bez dodatków zapachowych.

„Farmacja i Ja”, styczeń 2010