Korek woskowinowy

W przypadku powstania korka woskowinowego i związanych z nim dolegliwości konieczna jest wizyta u specjalisty.

Typowym postępowaniem w takiej sytuacji jest płukanie ucha wodą pod niewielkim ciśnieniem. Specjalista do płukania używa strzykawki. Taki zabieg jest, niestety, bardzo nieprzyjemny, czasami może powodować powikłania, m.in. podrażnienie lub zapalenie skóry przewodu słuchowego. Przed płukaniem lekarz może zalecić wpuszczenie do ucha kropli, które zmiękczają korek woskowinowy. Krople, sporządzone na bazie wodnej lub olejowej, rozluźniają, częściowo rozpuszczają nadmiar woskowiny lub mechanicznie rozpraszają wosk. Ich zastosowanie przed zabiegiem znacznie ułatwia płukanie ucha.

Jeśli pacjent musi mieć podane krople przed płukaniem uszu, farmaceuta powinien przekazać mu kilka wskazówek dotyczących właściwego ich stosowania.

Zatkanie ucha korkiem woskowinowym – z pozoru błaha dolegliwość – może przynieść poważne konsekwencje: niekiedy trzeba poddać się skomplikowanemu leczeniu, czasami może być przyczyną nawracających infekcji. Można zatem zaproponować pacjentowi profilaktyczne stosowanie preparatów przeznaczonych do higieny uszu: w postaci kropli lub w aerozolu. Jeśli dolegliwości towarzyszy ból, można pacjentowi zaproponować któryś z preparatów przeciwbólowych dostępnych bez recepty. Podanie kropli początkowo może potęgować uczucie głuchoty, ale powinno ono minąć w ciągu kilku minut.

Przekaż pacjentowi ważne wskazówki

Przed przystąpieniem do zakraplania ucha należy umyć dłonie mydłem i ciepłą wodą i dokładnie je osuszyć. Pacjent powinien ułożyć głowę na płaskiej powierzchni i skierować ją na bok, tak aby umożliwić najlepszy dostęp do ucha. Zapobiegnie to także wyciekaniu kropli. Przed aplikacją należy wstrząsnąć pojemnikiem i ostrożnie go otworzyć. Aby prawidłowo zakroplić preparat, dobrze skorzystać z pomocy innej osoby. Po zakropleniu preparatu pacjent powinien pozostać w tej samej pozycji przez co najmniej 5 minut. Krople powinny być podgrzane do temperatury ciała. W tym celu wystarczy potrzymać pojemnik przez kilka minut w dłoni. Zminimalizuje to nieprzyjemne uczucie związane z aplikacją. Nie należy natomiast podgrzewać pojemnika w ciepłej wodzie, gdyż gorące krople mogą powodować ból, mdłości i zawroty głowy.

Małżowina ucha dorosłych powinna zostać uniesiona lekko w górę i do tyłu, dzieci natomiast – w dół i do tyłu, tak aby w miarę możliwości wyprostować przewód słuchowy zewnętrzny. Aby nie uszkodzić ucha, należy dozować krople nie wprowadzając zakraplacza zbyt głęboko. Należy także uważać, by nie dotykać nim do ucha. Mogłoby to spowodować zanieczyszczenie zakraplacza, po powtórnym umieszczeniu go w buteleczce – zanieczyszczenie roztworu.

„Farmacja i ja”, listopad 2009