Tajemnica aptekarska

Czy istnieje farmaceutyczny odpowiednik „tajemnicy lekarskiej”?

Tak, istnieje. Każdy magister farmacji, otrzymując prawo wykonywania zawodu, składa ślubowanie, którego treść jest następująca: „Ślubuję uroczyście w swej pracy farmaceuty sumiennie, gorliwie i z należytą starannością wykonywać swoje obowiązki, mając zawsze na uwadze dobro pacjenta, wymogi etyki zawodowej i obowiązujące prawo, a także zachować tajemnicę zawodową, zaś w postępowaniu swoim kierować się zasadami godności, uczciwości i słuszności”. A zatem tajemnica zawodowa, zwana także tajemnicą aptekarską, jest elementem pracy farmaceuty zapisanym i uściślonym w ustawie o izbach aptekarskich. Zobowiązuje ona do zachowania w tajemnicy wiadomości dotyczących stanu zdrowia pacjenta, a uzyska- nych w związku z wykonywanym zawodem.

Często fachowa porada wymaga zdradzenia przez pacjenta wstydliwych informacji dotyczących chorób, kondycji fizycznej i stosowanych leków. W takich sytua-cjach musi być przekonany, że farmaceuta, wkraczając pytaniami w obszar jego prywatności, uzyskane informacje wykorzysta wyłącznie w słusznym celu.

Zawód farmaceuty należy do kategorii zawodów zaufania publicznego, dlatego tajemnica aptekarska jest fundamentalnym elementem budowy dobrych relacji między aptekarzem i pacjentem. Pojęcie to nabiera szczególnego znaczenia także w kontekście usługi, jaką jest opieka farmaceutyczna, która wymaga dokumentowania i przechowywania informacji wrażliwych (więcej na www.farmacjaija.pl, „Czym są dane osobowe”) o pacjencie. Zakres tajemnicy aptekarskiej jest węższy niż tajemnicy lekarskiej, gdyż dotyczy wyłącznie informacji natury medycznej. Lekarz ma obowiązek zacho- wania w sekrecie wszystkich wiadomości dotyczących pacjenta, które zostały uzyskane w wyniku wykonywanego zawodu – a zatem związanych również ze stylem życia, kwestiami rodzinnymi, ekonomicznymi itp.

mgr farmacji Łukasz waligórski
lw@farmacjaija.pl

"Farmacja i Ja" maj 2011