Część etatu, część urlopu

Tekst dotyczący urlopów zamieszczony w letnim numerze „Fij" sprowokował z Państwa strony wiele pytań. Najczęściej pojawiającym się było to dotyczące urlopu pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Przypomnijmy: zgodnie z art. 154 §2 kodeksu pracy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2004 r., wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego na część etatu ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę pełny wymiar urlopu, czyli 20 lub 26 dni. Niepełny dzień urlopu zaokrągla się przy tym w górę do pełnego dnia.

Jak prawidłowo obliczyć wymiar urlopu?

W poprzednim artykule na temat urlopów podałam przykład pracownika zatrudnionego na 2/3 etatu, który ma 10-letni staż pracy, a więc pełny, 26-dniowy wymiar urlopu. Zgodnie z przywołanym wyżej przepisem wymiar urlopu, jaki mu przysługuje, wynosi 18 dni (26 dni pomnożone przez 2/3 etatu).

Zgodnie z art. 1542 §1 kodeksu pracy każdemu pracownikowi, niezależnie od tego, czy jest zatrudniony w pełnym, czy w niepełnym wymiarze czasu pracy, urlopu wypoczynkowego udziela się na te dni, które są dla niego dniami pracy zgodnie z obowiązującym rozkładem czasu pracy, oraz w wymiarze tylu godzin, ile w danym dniu pracownik powinien przepracować. Należy przy tym pamiętać, że przy udzielaniu urlopu jeden dzień odpowiada

8 godzinom pracy. Tę ostatnią zasadę stosuje się również odpowiednio do pracowników zatrudnionych na część etatu. Przepis ten obowiązuje od 1 stycznia 2004 r.

Tak więc obliczony wyżej wymiar urlopu należy następnie przeliczyć na godziny (18 dni x 8 godzin = 144 godziny urlopu). Jeśli zatrudniony w naszym przypadku pracownik pracuje od poniedziałku do środy po 8 godzin, a w czwartek 2,6 godziny i poprosi o 5 dni urlopu, to z jego puli urlopowej pracodawca odpisuje 26,6 godziny (8 godzin x 3 dni + 2,6 godziny x 1 dzień). Do wykorzystania pozostanie jeszcze 117,4 godziny urlopu (144 - 26,6). Na piątek, który dla naszego pracownika nie jest dniem pracy, nie udziela się urlopu. W tym dniu, niezależnie od tego, czy jest, czy nie jest na urlopie, nie przychodzi on do pracy, gdyż nie jest on jego dniem pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

Gdy wymiar czasu pracy ulega zmianie

Warto rozważyć jeszcze przypadek, gdy w trakcie roku kalendarzowego wymiar czasu pracy pracownika ulega zmianie, tzn. następuje jego zmniejszenie lub zwiększenie. Nie ma precyzyjnych przepisów określających, jak należy postępować w takiej sytuacji. Zaleca się, aby stosować przepisy dotyczące proporcjonalnego ustalenia urlopu wypoczynkowego zawarte w art. 1551 kodeksy pracy i oddzielnie ustalać wymiar urlopu dla okresu sprzed zmiany wymiaru czasu pracy i po niej.

Należy przy tym pamiętać, że każdy miesiąc kalendarzowy pracy odpowiada 1/12 pełnego wymiaru urlopu, zaś niepełny miesiąc kalendarzowy pracy zaokrągla się w górę do pełnego miesiąca. Łączny wymiar urlopu w danym roku kalendarzowym nie może przekroczyć wymiaru określonego w art. 154 §1 kodeksu pracy, czyli 20 lub 26 dni.

Nie ma precyzyjnych przepisów określających, jak należy postępować w sytuacji, gdy w trakcie roku kalendarzowego wymiar czasu pracy pracownika ulega zmianie, tzn. następuje jego zmniejszenie lub zwiększenie.

Autor: Małgorzata Puchalska,

radca prawny w US Pharmacia

„Farmacja i Ja”, październik 2008