Tańsze zamienniki

Czy aptekarz zobowiązany jest do każdorazowego informowania pacjenta o istniejących tańszych odpowiednikach przepisanego na recepcie leku?

Na mocy uchwalonej 12 maja 2011 r. ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (DzU nr 122, poz. 696) – dalej u.r.l. uchylony został art. 38 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: DzU 2008 nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) – dalej u.ś.o.z., którego ust. 4 nakładał na aptekę obowiązek poinformowania klienta o możliwości nabycia leku innego niż lek przepisany na recepcie, o tej samej nazwie międzynarodowej, dawce, postaci farmaceutycznej lub postaci farmaceutycznej zbliżonej, która nie powoduje powstania różnic terapeutycznych i o tym samym wskazaniu terapeutycznym, którego cena nie przekracza limitu ceny.

Obecnie powyższą kwestię reguluje art. 44 ust. 1 u.r.l. Podobnie jak na gruncie poprzednio obowiązującego art. 38 ust. 4 u.ś o.z. przepis art. 44 ust. 1 u.r.l. zobowiązuje aptekarzy do każdorazowego informowania klientów o możliwości nabycia leku innego niż lek przepisany na recepcie, o tej samej nazwie międzynarodowej, dawce, postaci farmaceutycznej, która nie powoduje powstania różnic terapeutycznych i o tym samym wskazaniu terapeutycznym, z tą jednak różnicą, że obowiązek poinformowania dotyczy wyłącznie odpowiedników, które znajdują się na liście leków refundowanych, a ponadto których cena detaliczna nie przekracza limitu finansowania ze środków publicznych oraz ceny detalicznej leku przepisanego na recepcie.

Nowa ustawa refundacyjna wyraźnie wskazuje zatem, że taki produkt leczniczy (odpowiednik) musi znajdować się na liście leków objętych refundacją.

doktor nauk prawnych Mariusz Kondrat

„Farmacja i Ja" luty 2012