Jak poradzić sobie ze stresem w pracy?

Praca w aptece to nie sielanka. Możesz być uczestnikiem wielu sytuacji, które wyprowadzą cię z równowagi. Poznaj zagrożenia, by oswoić je śmiechem i wiedzieć, jak sobie z nimi poradzić.

Stres przewlekły

Nasz organizm nie odróżnia zagrożenia fizycznego od psychicznego. Dlatego takie same reakcje obronne uruchamia na widok podbiegającego do nas rozłoszczonego człowieka, jak i na podniesiony w telefonie głos szefa czy spóźnienie w dostawie leków. Jeśli jednak takie reakcje obronne uruchamiane są zbyt często, mogą przerodzić się w stan permanentnej gotowości do obrony, zwanej stresem przewlekłym. A ten źle wpływa na stan naszego zdrowia.

Złośliwość przedmiotów martwych

Na zewnątrz 35 stopni, a lodówka zepsuta. Cholera jasna! Nie mogła zepsuć się zimą? I gdzie włożyć przygotowane w domu kanapki, bo w końcu ile można jeść kebaby i naleśniki na mieście... Brudny kubek z resztkami kawy znowu zostawiony przez kogoś na blacie. Czy ci ludzie w domu też po sobie nie sprzątają? Płyn do naczyń się skończył...

Praca stresuje, bo... jest pracą

Są takie dni, kiedy stojąc za ladą w aptece, możesz się zdenerwować na wszystko. Upał na zewnątrz, upał wewnątrz. Tłok, kolejka pacjentów do obsłużenia. Ich głośne rozmowy, uporczywy kaszel jednego z nich, zawodzący płacz dziecka. Koleżanka od rana narzeka na migrenowy ból głowy, nie masz wsparcia z jej strony. Praca się nawarstwia, kolejka wydłuża. To tylko zwiększa irytację.

Niespodziewana awaria sprzętu

Sprzęt laboratoryjny znowu się zepsuł. Wezwany na pomoc fachowiec diagnozuje: konieczna będzie wymiana części. Do naprawy zabiera się z charakterystycznym brakiem pośpiechu - w końcu to nie on ma przestój w wykonywaniu pracy. Zamówienia na leki czekają. Co powiedzieć pacjentom? Kiedy nadrobić stracony czas? Czy trzeba będzie wobec tego zostać po godzinach? A jeśli tak - kto odbierze dzieci z przedszkola, kto poda im obiad? Pytania się mnożą, stres narasta.

Opóźnienia w dostawie

Zamówione poprzedniego dnia leki miały być na czas. Niestety, dostawca znów się spóźnia. Telefon ponaglający nic nie pomaga - już wyjechał, stoi w korku. Ciebie jednak nie interesują przeciwności losu. Tym bardziej że musisz uporać się ze zirytowanymi klientami, którzy, jak na złość, masowo napływają na czas do apteki. Weź trzy głębokie oddechy i po raz kolejny odpowiedz, że za tę sytuację nie ty jesteś odpowiedzialny.

Szef jak chmura gradowa

Szef nie krzyczy - szef dobitnie wyraża swoje poglądy. Szef nie zapomina - on po prostu nie zaśmieca pamięci zbędnymi informacjami. Szef się nie myli - tylko podejmuje ryzyko. Szef nie się krzywi - on uśmiecha się bez entuzjazmu. Szef się nie spóźnia - jego zatrzymują ważne sprawy. I tak dalej, i tak dalej. A ty, jako pracownik, musisz mieć do tego dystans. Nawet kiedy jesteś wezwany na dywanik, by tłumaczyć się z niezależnych od ciebie opóźnień w dostawie leków lub awantury w aptece, do której doszło z powodu nadmiernego poirytowania pacjentów.

Sceny jak z „Dnia świra"

- Proszę pana, nam już głowa pęka od walenia tym młotem! - Że co? Że pan też pracuje? A ja to niby co? Na urlopie jestem?...

Ciągnące się wokół miejsca pracy remonty, przebudowy, likwidacje awarii i towarzyszący im nieustanny hałas zwiększa irytację, stres i poczucie zmęczenia. Można próbować założyć: walczę z tym, na co mam wpływ. To, na co wpływu nie mam, ignoruję. Umiesz tak się wyłączyć?

„Farmacja i Ja”, czerwiec 2008