Rozmowa z Pawłem Delągiem

Paweł Deląg uchodzi za jednego z najprzystojniejszych polskich aktorów. Lubi wciąż nowe wyzwania. Z pasją uprawia sporty i zwiedza świat. Nie znosi nudy i rutyny.

Farmacja i Ja: Podobno jako nastolatek zaczytywał się Pan się w książkach Maya i Szklarskiego, marząc o dalekich podróżach. Czy udało się zrealizować marzenia?

Paweł Deląg: Gdy się jest 15-latkiem, który zaczyna wchodzić w dorosłe życie, to ma się marzenia o wielkiej przygodzie. Dzisiaj, gdy jestem człowiekiem 38-letnim, jest oczywiście inaczej. Wtedy chciałem zdobywać świat. Dzisiaj stawiam przed sobą zadania polegające na organizowaniu przestrzeni wokół siebie - tak, by zbudować coś trwałego. Od strony prywatnej są to dom i rodzina, od strony zawodowej - praca w filmach, ale nie tylko jako aktor, lecz również jako producent. Ale ta dawna młodzieńcza siła na pewno pcha mnie też ciągle w świat.

Najciekawsza podróż?

Dwuipółmiesięczny pobyt w krajach Bliskiego Wschodu. Spędziłem trochę czasu na Wzgórzach Golan, a potem razem z moim przyjacielem Grzesiem Długoszem, udaliśmy się w długą podróż po Izraelu, Egipcie, Jordanii i Arabii Saudyjskiej. Tam przeżyliśmy wiele wspaniałych chwil. Byłem oczarowany serdecznością i otwartością Arabów w kontaktach z cudzoziemcami. Staraliśmy się natomiast unikać spotkań z Europejczykami, którzy kilka razy zaskoczyli nas swoim cynicznym i interesownym podejściem do ludzi.

Co Pana pociąga w podróżach - odmienność ludzi i różnych stron świata? Zabytki? Piękna przyroda?

Najbardziej mnie frapuje spotkanie z innym sposobem myślenia. To właśnie powoduje, że mogę złapać dystans do samego siebie. Pociągają mnie sprawy duchowe. W tym roku poważnie myślę o podróży do Indii. Chcę dotknąć prawdziwej kultury Indii, ponieważ wiem, że może mnie to zmienić.

Często bywa pan we Francji. Zna Pan świetnie język Moliera, grał Pan tam już w kilku filmach. Jak Pan tam trafił?

Gdy byłem studentem szkoły teatralnej w Krakowie, pojechałem wraz z kolegami na festiwal teatralny do Awinionu. I tam po raz pierwszy zakochałem się we Francji. A właściwie - w Prowansji. Trafiłem do świata bogatego, pełnego słońca, pachnącego winem i lawendą. Zacząłem się uczyć francuskiego, potem dostałem pracę w Paryżu. I to było moje drugie spotkanie z Francją. A trzecie nastąpiło, gdy miałem lat 30. Pojechałem do Francji i tam zrealizowałem cztery filmy. Przeciętny Polak mówi o Paryżu „magiczny". Ale dla mnie to trudne miasto, choć gdy tam nie jestem, tęsknię za nim. Dlaczego trudne? Bo znerwicowane, w którym wszyscy ostro walczą o byt. Mimo tych zastrzeżeń chylę przed Francją czoła. Mam nadzieję, że ta moja francuska przygoda będzie trwała dalej.

A ma Pan jakieś swoje ulubione miejsca w Polsce?

Bardzo wiele! Najnudniejsze jest dla mnie Mazowsze: same piaski, krzaki i hulające wiatry. Jako patriota życzę mojemu krajowi, żeby jak najszybciej przeprowadzono decentralizację. Żeby Warszawa stała się tylko starszą siostrą wszystkich polskich miast, a nie rozpieszczoną jedynaczką. Regionalne ośrodki stają się coraz ładniejsze, coraz silniejsze ekonomicznie. Na przykład Rzeszów, który w krótkim czasie, po odrestaurowaniu, stał się naprawdę pięknym i zadbanym miastem.

Gdyby spotkał Pan złotą rybkę, która mogłaby spełnić pana życzenie dotyczące podróży, to czego by Pan zażądał?

Co najmniej półrocznej wycieczki dookoła świata. A na końcu - lądowania na Księżycu.

Tego życzenia to nawet złota rybka spełnić by nie mogła! Chociaż, kto wie?...

Rozmawiała Barbara Staśko

Paweł Deląg: Aktor teatralny i filmowy, ma w swym dorobku kilkadziesiąt ról w filmach polskich i zagranicznych. Niezapomniany Biedrona w „Młodych wilkach” Jarosława Żamojdy i Winicjusz w „Quo Vadis” Jerzego Kawalerowicza. Popularność przyniosły mu też role w takich serialach, jak „Tygrysy Europy” i „Siedlisko”. Obecnie gra lekarza w „Na dobre i na złe”.

„Farmacja i Ja”, lipiec - sierpień 2008